Biz

Esra Öz

BİZ

Biz.

Biz kimiz?

Ötekiler kim?

Kime biz deriz?

Bizi kim biz yapar?

Var mı biz olmanın bir yolu bir tanımı?

“Vicdan hemen tanır başka vicdanı” bu cümle iğnelenmiş durur beyin panomda.

Döner döner okurum.

Sorarım ne ara bu kadar “ben” olduk?

Komşumuz açken yatmıyorken,

Yan esnaf siftah yapmadan ikinci satışı yapmazken,

Sokakta oynayan çocuklara şeker dağıtırken

Ne ara ateş düştüğü yeri yakar oldu?

Komşumuzu tanımaz, rekabet sever, çocukların toplarını keser olduk.

Öteki dedik aynadaki hariç herkese.

Gülmeyi yasakladık birbirimize.

Alın çizgilerimiz arttı kaş çatmaktan.

Ne olursan ol gelden , gelene nasıl ezberlettik sırtımızı?

Yanmadan, yananı görmememiz neden?

Hangimiz daha iyi ki ötekinden?

Onlar dedik, “o”cu dedik yaktık, yıktık.

Benzer acıları yaşarken “biz”e bunu nasıl yaptık?

Hani tanırdı vicdan hemen başka bir vicdanı?

Bu kadar ayrışmışken “el birliğiyle mi” öldürdük vicdanı.

Çok merak ediyorum ne zaman tekrardan “biz ” olabiliriz. Ne zaman komşumuza sırf benim gibi düşünmüyor diye iftira atmaktan haya ederiz?

Ne zaman birini sadece insan olduğu için sevmeye başlarız?

Hangi kitabı okuduğunun, hangi dine mensup olduğunun, hangi ırktan olduğunun ne önemi vardı?

Bir şeyler paylaşıp, biraz gülüp sonra sıradakilere bırakmayacak mıydık yerimizi?

Neden oluşturduk bu kadar maddi tabuyu?

Şimdi ağır bir yük oldu “diğer”lerimiz.

Koydukça koyduk heybemize onları, bunları, seni, beni, ötekini…

Bizden “biz”i çıkardık, ismin ‘den’ halinde ayrılma durumunda kaldık.

Aynı göğün altında neden bu kadar ”ben” kavgası?

Bir daha ne zaman sadece insan olacağız?

Bir daha ne zaman uzanan eli düşünmeden tutacağız veya düşünmeden uzatacağız elimizi?

Ne zaman düşünmemeye başlarız;

Köşedeki simitçi kimdendi,

Yolda saat sorduğum o kişi? Belki de o kişi baş şüpheliydi.

Ne zaman kurtuluruz bu safsatalardan?

Kafamın içi sorular yığılı bir hangar.

Her gece acıyla bağıran o hangar kapısını yeniden açıp yenilerini ekliyorum.

Dilerim gelecek yılda ve yıllarda kaybettiğimiz – belki de benim eskiden var olduğunu düşündüğüm – bütünlük duygumuzla beraber umutlarımızı da tekrar buluruz.

──────────────────────────────────────────────────────────────────────

Öteki Hareketi olarak benimsediğimiz ilkeler gereği ırkçılık, ayrımcılık ve nefret söylemi içermeyen, şiddete teşvik etmeyen, militarist içerikli olmayan her yazı sitemizde yer bulacaktır. Öteki Hareketi aracılığıyla sitede yayınlanan yazılar/şiirler yazarların kendi düşüncelerinden oluşmaktadır. Öteki Hareketi’ne māl edilemez.

RELATED ARTICLES

CEVAP VER

Please enter your comment!
Please enter your name here

Most Popular

Recent Comments